Monday, June 5, 2017

Αναμνήσεις από την Οδηγική ζωή μου...


Τακτοποιώντας τα πράγματα μου, βρήκα το παλιό μου Οδηγικό μαντήλι, ξεθωριασμένο και ταλαιπωρημένο. Το κράτησα ευλαβικά στα χέρια μου και συγκινημένος άρχισα να αναπολώ τις αμέτρητες οδηγικές στιγμές στις οποίες με συνόδευσε. Το μαντήλι αυτό συγκράτησε τον ιδρώτα μου στις πορείες στο βουνό, μου έκλεισε τα μάτια για τις ανάγκες οδηγικών παιχνιδιών, δέχτηκε υπερήφανα τα τρυπήματα από το σήμα της Οδηγικής Υπόσχεσης, σημαδεύτηκε από μπογιά στις καλοκαιρινές Κατασκηνώσεις προσφοράς, ενώ ένας μικρός σφιχτός κόμπος φιλίας στη μια του άκρη, έμεινε να μου θυμίζει τον καλύτερο μου φίλο. Αυτό το μαντήλι αποτελεί το πολυτιμότερο αντικείμενο στη ζωή μου μιας και κουβαλάει αναμνήσεις και συναισθήματα από τις δυνατότερες εμπειρίες μου.


Αυτο ειναι ο Οδηγισμός, σκέφτηκα: αναμνήσεις και συναισθήματα, εμπειρίες ζωής, φιλίες, τραγούδι και παιχνίδι, κατασκήνωση, ζωή στη φύση, δράσεις και προσφορά, συγκίνηση και υπερηφάνια. Ειναι η ευκαιρία και το δικαίωμα καθε παιδιού να γευτεί τη χαρά της συμμετοχής σε μια ομάδα συνομηλίκων, η οποία με πυξίδα τις αδιαμφισβήτητες αξίες στις οποίες ειναι χτισμένος ο Οδηγισμός, οργανώνει και υλοποιεί δράσεις που στοχεύουν στην ανάπτυξη της προσωπικότητας και των δεξιοτήτων καθε παιδιού, την ευαισθητοποίηση του, την προσφορά στο συνάνθρωπο και το περιβάλλον. Όλα αυτά μέσα σε ενα ασφαλές περιβάλλον, με σεβασμό στη διαφορετικότητα του καθε παιδιού, υπό την εποπτεία και καθοδήγηση εκπαιδευμένων εθελοντών.

Με ένα δάκρυ να κυλάει στο μάγουλο μου, φίλησα το μαντήλι μου, το δίπλωσα ξανά και το έβαλα στη θέση του. Μια φορά Οδηγός - πάντα Οδηγός.


Γιώργος Χατζηνώτας


No comments:

Post a Comment